خودمان را خوشبخت سازیم

وقتی میام به خونه،خوشی آغاز میشه هوای خونه یه جوریه ،که دلم باز میشه نیست قصر و سرایی با این همه عشق خوشبختی درش با تو ،به روم باز میشه خودمان را خوشبخت سازیم...

ما اگر گریه کنیم ، زانوی غم بغل کنیمروزگار را چه شود؟.           مائیم که می رنجیمگر زمین لرزه کند ،آسمان غره کند،همه را سیل برد،روزگار را چه شود ؟             مائیم که می میریم باشیم یا  نباشیم چه خوش باشیم، چه ناخوش  ،روزگار را چه شود ،روزگار را چه شود؟.      عمر ماست که دائم  رد   می شودبیا ای دوست  روزگار را پر از خنده کنیم، بدیها را خوب کنیم با خوبیها سفر کنیم، لحظه ها را ،با  خوشی گذر کنیم روزگار میگذرد، گذر خوب و بدش، با  ماست ،فقط ما   خودمان را خوشبخت سازیم...

کوچه سرسبز من ، همدم و همراز منروزها می گذرم زین کوچه مندر عبورم ، خاطراتی خوب و بد آید به یادخاطرات خوب شادم می کنن،  بدهارا میدم  به بادچشم کوچه همیشه به در خانه ماستانتظار من و کوچه همیشه پابرجاستعادت شده دیدار من و اودلبسته هم شدیم من و اوروزی میاد که دیگه من نیستماو هست و دگر من نیستمچشم کوچه به در خانه من گریان استباورش نیست واز نیستی من حیران استبه یاد آرد،نگاه من ، نفسهای مرانگه دارد جای پا و قدمهای مرامن با کوچه همسفر و همراه بودم او هست ، ولی من رفیق نیمه راه بودم خودمان را خوشبخت سازیم...